Oud maar niet versleten

Door Peter Persyn op 19 november 2018
Peter Persyn

We leven allemaal langer en dankzij de uitstekende gezondheidszorg in dit land blijven we ook nog eens langer gezond. Actieve gepensioneerden en ouderen die nog een stapje in de wereld zetten, op reis gaan, voor de kleinkinderen zorgen en hun hobby’s uitoefenen zijn al lang geen zeldzaamheid meer. Een ‘goede oude dag’ is gelukkig weggelegd voor steeds meer burgers.

Maar ondanks die goednieuwsshow mogen we de kop niet in het zand steken: de vergrijzing brengt ook enkele grote uitdagingen met zich mee.

 

Er zijn immers steeds minder beroepsactieve Vlamingen die (mee) betalen voor de pensioenen en de zorg van die toenemende groep ouderen en gepensioneerden. Ook voor de vereenzaming van ouderen moeten we waakzaam zijn. Iedere burger moet de kans krijgen om te blijven deelnemen aan de maatschappij. Oud worden mag geen synoniem zijn voor passief of eenzaam worden.

 

Verstevigen van ons pensioensysteem

België kent een zogenaamd omslag- of repartitiestelsel inzake pensioenen. Dat houdt in dat de huidige actieve bevolking de pensioenen van de huidige gepensioneerden betaalt. De druk op de actieve bevolking stijgt echter door de toenemende vergrijzing, maar ook door de lage werkzaamheidsgraad van vijftigplussers. En zo komt de betaalbaarheid van de pensioenen in het gedrang.

Daarbovenop liggen onze pensioenen vrij laag. Dat is voor een groot deel het gevolg van de te korte loopbanen. We willen gaan voor een eerlijker maar vooral ook betaalbaar pensioensysteem voor de toekomst. Daarbij moet het beleid een evenwicht zoeken tussen het veiligstellen van de betaalbaarheid van de toekomstige pensioenen en het versterken van de levensstandaard van de huidige gepensioneerden. Iedereen beseft dat we langer moeten werken, maar daarvoor moeten we ook de voorwaarden creëren, denk aan werkbaar werk, de combinatie arbeid-gezin, …. Vandaar dat pensioenhervormingen voor ons hand in hand moeten gaan met het creëren en faciliteren van werkbaar werk.

Iedereen is uniek: zorg op maat

Mensen willen het liefst van al thuis blijven wonen, maar beseffen dat dit niet altijd mogelijk is. Met het ouder worden komen ook de eerste kwaaltjes en ongemakken. Er zijn extra noden, waaraan de eigen woning vaak niet is aangepast. Allemaal naar het oumannekeshuis dan maar? Neen. De stap zetten naar een woonzorgcentrum is voor velen niet wenselijk, en ook nog niet nodig. Vlaanderen mag zich dan ook niet beperken tot een voorzieningenbeleid.

Om tegemoet te komen aan de vraag om langer thuis te kunnen wonen, stimuleren we het gebruik van thuiszorg, thuisverpleging, mantelzorg en ondersteunende technologie.  Thuisverpleging vormt een essentiële schakel wanneer we mensen langer thuis willen laten wonen. Die bevoegdheid kan Vlaanderen dan ook beter zelf in handen nemen.

De N-VA wil de oudere centraal stellen en dus inzetten op zorg op vraag, met een systeem van persoonsgebonden financiering – zoals dat nu al bestaat voor personen met een beperking. Daarbij pleiten we voor een objectief en transparant inschalingsinstrument, waaruit een correcte zorgzwaartemeting volgt. Aan die inschaling kan een zorgbudget gekoppeld worden. Een zorgbudget kan resulteren in een cashbudget, voucher(s) of een combinatie van beide. De oudere is vrij om erkende zorg in te kopen waar hij wil.

Met de nadruk op: zoals hij of zo wil. Want de gebruiker staat centraal, voor de N-VA moet het budget prioritair worden ingezet op de zorgen voor de burger en niet op tussenstructuren en instellingen.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is